Als wees had hij nooit de kans om te studeren. Als autodidact was de Hessische uitvinder Phillip Reis echter vol creatieve ideeën. In 1861 maakte hij wat hij 'telefoon' noemde, de voorloper van de huidige telefoons. Bekend in Duitsland als de uitvinder van de telefoon, wordt Alexander Graham Bell beschouwd als de uitvinder in de VS. Een boek probeert nu de uitvinder Reis in het juiste licht te zetten.
Het boek van de vergeten uitvinder van de telefoon
De historicus Dr. Wolfram Weimer probeert CH. Uitgeverij Goetz De geschiedenis van de telefoon, gebaseerd op Phillip Reis.
De titel is: De vergeten uitvinder – hoe Philipp Reis de telefoon uitvond.
- Hardcover editie: 144 bladzijden
- Gepubliceerd door: GOETZ, CH. Uitgever (8 november 2019)
- Taal: Duits
- ISBN-10: 3947140045
- ISBN-13: 978-3947140046
Het is een avontuurlijk verhaal: Van een viool, een breinaald en de blaas van een konijn maakte het Hessische knutselgenie Philipp Reis in 1861 's werelds eerste telefoon. Hij noemt zijn uitvinding „telefoon”.
Maar hoe kan de niet bestudeerde weesjongen dit doen en hoe werkt zijn uitvinding? Wie is deze eeuwenoude uitvinder? Waarom is hij vergeten? Het fascinerende verhaal van het leven en de uitvinding van de creatieve geest Philipp Reis wordt verteld door de historicus Dr. Wolfram Weimer in The Forgotten Inventor – How Philipp Reis invented the phone, from the CH. Uitgeverij Goetz.
Geschiedenis en de tijd in die tijd
Van tevoren moet ik wat tanden trekken en mythes ontmantelen die vaak worden verteld, zelfs in het huidige geval. Voor mij was het duidelijk, zelfs voordat ik het boek las: De naam Phillip Reis is altijd in verband gebracht met de persoon die de eerste telefoon heeft uitgevonden. De Amerikaan Alexander Graham Bell verdient de faam dat hij de eerste is die deze “uitvinding” op de markt heeft gebracht en er octrooi heeft aangevraagd. Het verhaal kan onder andere zijn: deze website Lees het maar.
En degenen die zich bezighouden met het onderwerp uitvindingen weten dat in veel gevallen verschillende mensen op hetzelfde onderwerp zaten. De ene wint, niet altijd de eerste. Dit was het geval met de auto, vliegen en vele andere uitvindingen. Dus nam ik een kijkje.
Hoe een lijst op te stellen de Wikipedia verschillende knutselaars die al voor Rice aan het idee van de telefoon werkten. De Parijse telegraafofficier Charles Bourseul Al in 1854 beschreef hij mogelijke technieken van elektrische spraakoverdracht, die Reis later implementeerde, maar die werd afgedaan als spinnen. Daar was de theatrale monteur. Antonio Meucci, die in 1860 al een „remote voice”-apparaat in de Verenigde Staten had geïntroduceerd. Het werd gepubliceerd in een Italiaanse krant. Meucci's documenten kwamen in handen van Alexander Graham Bell, die met deze informatie waarschijnlijk het apparaat genaamd de telefoon klaar voor productie ontwikkelde en patenteerde. Vanuit dit oogpunt is de vraag wie de uitvinder was eigenlijk duidelijk: De technologie was in de lucht omdat de componenten (elektriciteit, geleiders, spoelen, enz.) die nodig waren beschikbaar waren en de principes van hoe het te doen bekend waren. Alleen was er een gebrek aan praktische uitvoering, zoals men vandaag zou zeggen. En aan het eind van de dag, voor mij als ingenieur, was de vraag: Wie leidt dit naar marktrijpheid en helpt de uitvinding tot een doorbraak. Hier is mijn kijk op de dingen waarschijnlijk meer gedifferentieerd dan die van geesteswetenschappers.
Lees het boek crosswise
Ik ontving de titel van de uitgever als recensie-exemplaar en las het enige tijd geleden, ook vanuit het oogpunt dat ik op de hoogte was van de technische omstandigheden. Het is al een spannende lezing, die de historicus Dr. Wolfram Weimer in boekvorm voorbereidt. Hij beschrijft de levensomstandigheden van de jonge Phillip Reis, die als zoon van een bakker, al snel wees, de natuurkundeleraar bereikte ondanks ongunstige omstandigheden als 27-jarige en overigens knutselaars met verschillende uitvindingen.
Een daarvan is de telefoon, die door hem in tal van varianten is gebouwd. Er was een probleem met rijst: De elektrische overdracht van geluiden werkte in principe. Maar het begrip was bescheiden. Muziek kon gemakkelijk worden overgebracht, maar de taal was vastgelopen. Dat wist ik pas na het lezen van het boek, dus ik leerde iets anders. Ik heb bijvoorbeeld altijd geloofd dat de eerste zin die telefonisch werd doorgegeven, was: “Het paard eet geen komkommersalade”. Toegegeven, deze zin werd gesproken in de microfoon van de telefoon. Aan de andere kant met de luidspreker (in de vorm van een Grammofoontrechter) werd echter alleen “Het paard eet …” begrepen. Ik heb dus iets anders geleerd – en nu hoef ik niet dom te sterven.
Dr. Wolfram Weimer weet deze en andere anekdotes in zijn werk te koppelen aan de geschiedenis van de telefoon. Dit maakt het boek tot een spannend boek, zodat ik het – ondanks achtergrondkennis – over de hele linie heb gelezen. Vanuit het oogpunt van de historicus lijkt het logisch dat ik het persoonlijk steunde toen, na de gedetailleerde beschrijving van de ontwikkeling van de telefoon, ingebed in de omstandigheden van Phillip Reis, dezelfde informatie plotseling verscheen in het tweede deel in de vorm van een „CV en de beschrijvingen geschreven door Reis”. Ik had de informatie al gelezen, dus ik heb mezelf dit deel van de lezing bespaard. Zoals reeds aangegeven, heeft de historicus zeker gelijk om het op deze manier te beschrijven – ik, als auteur van ongeveer 300 technische boeken uit de IT-sector, had dit anders kunnen oplossen en de autobiografie in het weefsel kunnen verweven. Maar dit is een persoonlijk standpunt van mijn kant en uiteindelijk een kwestie van smaak.
Het boek is rijk geïllustreerd en geeft een goed inzicht in de tijd met Pruisische gerechtsambtenaren, de Physikalisches Verein zu Frankfurt am Main (waar ik in de jaren tachtig van de vorige eeuw zelf als luisteraar deelnam als natuurkundig ingenieur) en zijn “wetenschappers”. En het laat zien hoe Reis moeite had om zijn idee te ontwikkelen tot een bruikbaar apparaat, maar er uiteindelijk niet in slaagde om het in de praktijk te implementeren. Dit deel werd overgenomen door de meer pragmatische Amerikaan Alexander Graham Bell, die zo de basis legde voor een groot bedrijf. Dit maakt ook deel uit van de geschiedenis van de telefoon.
Mijn conclusie: Spannend boek, goed geïllustreerd en mooi geschreven. Echter, enigszins helaas opgehangen onder het kopje "vergeten uitvinder". Vanuit dit oogpunt vind ik Artikelen zoals hier Het ontbreekt nogal aan plaats. Als blogger en auteur weet ik dat je de boodschap op de een of andere manier moet verkopen. Maar ik kan geen geschil tussen historici identificeren – en zonder de zaak te hebben behandeld voordat ik het boek las, waren de feiten op de een of andere manier duidelijk voor mij (maar kunnen ze verband houden met mijn professionele carrière). Als u op zoek bent naar een leuke en vermakelijke lezing van de Duitse geschiedenis van tijd en technologie, ook als een geschenk voor een technisch geïnteresseerde persoon, vindt u zeker een geschikte kandidaat in dit boek.