Spraakassistenten zoals Alexa van Amazon of chatbots, die op veel websites worden aangeboden, vallen nu het dagelijks leven van steeds meer mensen binnen. Ondertussen kunnen computerprogramma's zelfs automatisch teksten maken of berichten plaatsen op sociale netwerken. Maar wat zit er achter en hoe werkt het?
In zijn boekje van 167 pagina's legt gratis auteur Christoph Drösser, die in San Francisco woont, de benaderingen uit die worden gevolgd met stemassistenten, chatbots of soortgelijke programma's. Dit begint met een (onmisbare) historische sloop van de “Chess Turk” uit 1769 via de “Intelligence Test for Machines” van Alan Turing (wiens theorieën generaties aspirant-computerwetenschappers, zoals de auteur van deze beoordeling, hebben gekweld), en strekt zich uit tot de technologieën die worden gebruikt in de huidige stemassistenten zoals Amazon Alexa, Cortana van Microsoft of Google’s “Google Assistant” (Google Now).
Drösser spaart ook geen annotaties, en noemt ook de poging met een chatbot die bij Microsoft helemaal fout ging (zie mijn blogpost Microsoft Tay-chatbot – gedeeltelijk mislukt experiment). Een groot deel van het boekje bevat interviews met mensen die werken of onderzoek doen op het gebied van chatbots, taalassistenten en schrijfbots in de VS of die daar tot voor kort actief waren.
In een apart hoofdstuk worden de beperkingen, maar ook de mogelijkheden van statistische taalanalyse besproken. Daarnaast behandelt het boek “de computer als auteur”, d.w.z. machinaal gegenereerde teksten die in de laatste maanden van 2020 een sensatie veroorzaakten (zie bijvoorbeeld de Tekstgenerator GPT-3).
Op de bijna 160 pagina's kan de auteur alleen een overzicht geven van de stand van de techniek, waarbij deze informatie over een of twee jaar weer verouderd is. Ik hou van sommige beoordelingen met betrekking tot bepaalde spraakassistenttechnologieën en de informatie dat de spraakassistenten Alexa (Amazon) en Google Assistant (Google) vandaag beter presteren dan Siri (Apple) in tests.
Drösser bespreekt ook kort de risico's van bepaalde technologieën. Hij noemt op vier pagina's expliciet de risico's dat stemassistenten bijvoorbeeld luisteren naar de communicatie van hun eigenaren en deze doorgeven aan de servers van de bedrijven die deze assistenten leveren. De auteur bespreekt ook alternatieven zoals het open source-project Almond, een virtuele assistent die wordt ontwikkeld aan de Standford University.
Wat ik persoonlijk mis, is de beoordeling dat veel van deze producten, vooral in de consumentensector, uit de steun vallen of binnen zeer korte tijd kunnen worden gehackt. De volgende links geven een kort overzicht van blogberichten die ik de afgelopen maanden over deze onderwerpen heb gepubliceerd vanuit het perspectief van een beoefenaar.
Cortana-ondersteuning sterft voor Android & iOS
Onaantrekkelijk: Harman Kardon binnenkort duur e-waste inroepen?
Bundestag waarschuwt ouders voor Alexa van Amazon
Amazon's Alexa gekraakt, tal van beveiligingskwetsbaarheden
Spraakassistenten als hackrisico voor mobiele apparaten
Hacking voice assistants, het onopgemerkte gevaar
Als u een eerste overzicht wilt krijgen van het onderwerp en de filosofische vragen over het gebruik van deze technologieën, vindt u een goed overzicht in de paperback van Drösser. De plant is zeker niet bedoeld voor een diepere kennismaking met de afzonderlijke expertisegebieden. Dit geldt ook voor lezers die hopen op praktisch advies over het gebruik van stemassistenten, of willen weten hoe ze teksten van bots in sociale netwerken of op internet kunnen herkennen.
Christoph Drösser: Wanneer dingen met ons praten
Van stemassistenten, dichte computers en sociale bots
160 pagina's, paperback, Duden-Verlag
1e druk (12 oktober 2020)
Prijs: 16,00 euro
ISBN-10: 3411742259
ISBN-13: 978-3411742257
Flaptekst: We praten met stemassistenten en chatbots, lezen rapporten die door een computer zijn geschreven en laten opiniebots ons manipuleren op sociale media. Als communicatiepartner spelen machines een rol die voorheen voorbehouden was aan mensen. We rekenen automatisch bewustzijn en emoties aan hen toe. Daarom is de nieuwe taaltechnologie meer dan een nieuwe interface. Christoph Drösser legt uit hoe het werkt en onderzoekt de mogelijkheden, kansen en gevaren van intelligente taalsystemen.